رسمِ انصار، وقارِ مهاجر

فرض کن رفتی روستای دور و مهمون شدی. بهترین اتاقشون رو می‌دن به تو، اما خبری از تخت‌خواب نیست. اینجا شروع می‌کنی به غر زدن؟ ⛺️
قطعاً نه! چون می‌دونی دارن تمام تلاششون رو می‌کنن. تو مسیر کربلا هم ما دقیقاً با همین شرایط روبه‌رو می‌شیم.

خاموش کردنِ سوگیریِ خودمحورانه

ما مهمون مردمی هستیم که دارن همۀ دارایی‌شون رو با ما تقسیم می‌کنن، اما شاید امکاناتشون شبیهِ زندگی شهریِ ما نباشه. اینجاست که باید حواسمون به مغزمون باشه:

• خطای دیدِ مغز: روان‌شناس‌ها می‌گن مغز یه باگ داره به اسم «سوگیریِ خودمحورانه» که مدام می‌گه سبکِ زندگیِ تو و امکاناتت، بهترین مدلِ دنیاست.
• غیرفعال کردنِ فیلتر: این سوگیری باعث می‌شه ناخودآگاه گارد بگیریم و به تفاوت‌ها گیر بدیم. اما زائرِ باهوش این خطای ذهنی رو همون اولِ جاده خاموش می‌کنه.
• نمایندۀ باادب: وقتی یه میزبان با التماس صدامون می‌کنه، اصلاً دنبال مقایسه نیستیم. تفاوت‌ها رو می‌پذیریم و با تمام وجود به رسم و رسومشون احترام می‌ذاریم.